Μύθοι Αισώπου

Συντονιστής: πΣπυρίδων

Συντονιστής
Δημοσιεύσεις: 2133
Εγγραφή: Παρ Σεπ 12, 2008 7:25 pm

Μύθοι Αισώπου

Δημοσίευσηαπό πΣπυρίδω�� » Τετ Αύγ 11, 2010 9:44 am

Ο Αίσωπος

Οι Μύθοι του Αισώπου έχουν μια ιδιαίτερη χάρη, μια θαυμαστή απλότητα και άφταστη διδακτικότητα! Είναι παρμένοι από την καθημερινή ζωή και την φύση. Ο Αίσωπος έχει μια μοναδική δυνατότητα να δίνει στα ζώα ανθρώπινες ιδιότητες, ψυχή και λαλιά, σε τέτοιο βαθμό που να θεωρείς ότι αυτή ήταν κάποτε η πραγματικότητα και όλα αυτά που διηγείται έχουν συμβεί.

Ο Αίσωπος γεννήθηκε στην περιοχή της Φρυγίας το 600 περίπου π.Χ. και πέθανε στα 564 π.Χ. Ήταν μαυριδερός κι άσχημος και δούλευε σε κάποιον κτηματία σαν δούλος - βοσκός. Μια μέρα, που είδε τον επιστάτη να χτυπάει άδικα έναν δούλο, έτρεξε να τον βοηθήσει κι έτσι ο επιστάτης για να τον εκδικηθεί τον κατηγόρησε στο αφεντικό - κτηματία - που τον πήγε στην αγορά της Εφέσσου να τον πουλήσει!




Εκεί, τον αγόρασε ο σοφός Ξάνθος από την Σάμο, που εκτίμησε το έξυπνο βλέμα του και τον πήρε μαζί του σαν δούλο. Μαζί του, ο Αίσωπος, άρχισε να ταξιδεύει και να γνωρίζει τον κόσμο. Κάποτε έφθασαν και στην περιοχή των Δελφών όπου επισκέφθηκαν το περίφημο Μαντείο.
Ο Αίσωπος ειρωνεύτηκε τους ιερείς του Μαντείου ότι μαντεύουν για να πλουτίζουν και τους κατοίκους των Δελφών ότι αντί να καλλιεργούν τα κτήματά τους και να φροντίζουν τα ζώα τους ζούσαν από τα αφιερώματα των προσκυνητών του Μαντείου. Αυτό του το θράσος εξόργισε τους ιερείς του Μαντείου οι οποίοι τον παγίδευσαν, βάζοντας ένα χρυσό ποτήρι στις αποσκευές του, και κατόπιν τον κατηγόρησαν για κλέφτη κι ιερόσυλο!




Έτσι τον δίκασαν άδικα και τον καταδίκασαν σε θάνατο, ρίχνοντας τον από τις κορυφές των Φαιδρυάδων, κάποια απόκρημνα βράχια. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Απόλλωνας τιμώρησε την αδικία τους στέλνοντας στους κατοίκους των Δελφών μεγάλη πείνα και λιμό, που θέρισαν πολλούς κατοίκους. Αυτοί τότε για να εξιλεωθούν, έστησαν μια μαρμάρινη στήλη προς τιμήν του Αισώπου.
Λέγεται ότι ο Αίσωπος είπε τους μύθους του αυτούς όχι μόνο στη διάρκεια της ζωής του αλλά και με σκοπό να υποστηρίξει την αθωότητά του στο δικαστήριο. Μέσα από τους μύθους του διακρίνεται το ευρύ, παρατηρητικό του πνεύμα κι η ικανότητά του να διδάσκει με μικρές απλές ιστορίες, που πάντα έχουν στο τέλος κάποιο ηθικό δίδαγμα.
Ο Αίσωπος συνήθιζε με την παρατηρητικότητα και την βαθειά σοφία του να πλάθει τέτοιες ιστορίες και να τις λέει γύρω του.
Με τον καιρό απέκτησε μεγάλη φήμη κι όλοι έτρεχαν κοντά του να ακούσουν κάποιο μύθο του σχετικά με κάποιο πρόβλημα που τους απασχολούσε.
Σιγά - σιγά οι μύθοι του άρχισαν να μεταδίδονται από στόμα σε στόμα μεταξύ των ανθρώπων, μέχρι την ελληνιστική εποχή οπότε συγκεντρώθηκαν και παρουσιάστηκαν σαν ένα βιβλίο, αιώνες αργότερα.


Ο σκαντζόχοιρος κι η αλεπού
A short story by Aesop: The Fox And The Hedgehog

Λαϊκό παραμύθι


Μια φορά και έναν καιρό συνεννοηθήκανε ο σκατζόχερας με την αλεπού:
«Ξέρεις κανένα ψέμα», του λέει, «να πάμε να κλέψουμε σταφύλια;»
«Ξέρω», της λέει. «Εσύ;»
«Ουυυ, ξέρω κι εγώ πολλά!...»
Πάνε να κλέψουνε, πιάνεται στο δόκανο η αλεπού.
«Τι ψέμα, θα μου πεις, να γλιτώσω;» ρωτάει το σκατζόχερα.
«Να κάμεις τη ψόφια», της λέει εκείνος.
Έρχεται τ' αφεντικό, βλέπει ψόφια την αλεπού, τη βγάνει από το δόκανο και την πετάει. Αμολιέται εκείνη, γλίτωσε...
Ξαναπάνε, έπειτα από μέρες, για σταφύλια.
Τώρα πιάστηκε στο δόκανο ο σκατζόχερας.
«Έλα», λέει της αλεπούς, «να μου πεις ένα ψέμα να σωθώ!».
«Τώρα», του λέει αυτή, «τα ξέχασα όλα!».
«Καλά», της λέει ο σκατζόχερας, «έλα τουλάχιστο πριν πεθάνω, να σου πω ένα μυστικό στ' αυτί».
Πάει εκείνη κοντά την δαγκώνει δυνατά στ' αυτί της ο σκατζόχερας, που να φύγει!..
Όσο που ήρθε τ' αφεντικό, άρπαξε την αλεπού και τη λιάνισε στο ξύλο.
Το σκατζόχερα τον άφησε και γλίτωσε.


A Fox, while crossing over a river, was driven by the stream into a narrow gorge, and lay there for a long time unable to get out, covered with myriads of horse-flies that had fastened themselves upon him.
A Hedgehog, who was wandering in that direction, saw him, and taking compassion on him, asked him if he should drive away the flies that were so tormenting him.
But the Fox begged him to do nothing of the sort. "Why not?" asked the Hedgehog. "Because," replied the Fox, "these flies that are upon me now are already full, and draw but little blood, but should you remove them, a swarm of fresh and hungry ones will come, who will not leave a drop of blood in my body."
When we throw off rulers or dependents, who have already made the most of us, we do but, for the most part, lay ourselves open to others, who will make us bleed yet more freely.
readbookonline


by hamomilaki

Συντονιστής
Δημοσιεύσεις: 2133
Εγγραφή: Παρ Σεπ 12, 2008 7:25 pm

ΤΟ ΕΛΑΦΙ ΣΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΚΑΙ ΟΙ ΚΥΝΗΓΟΙ.

Δημοσίευσηαπό πΣπυρίδων » Παρ Αύγ 13, 2010 10:48 am

ΕΛΑΦΟΣ ΕΠΙ ΝΑΜΑΤΙ ΚΑΙ ΘΗΡΕΥΤΑΙ.
ΤΟ ΕΛΑΦΙ ΣΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΚΑΙ ΟΙ ΚΥΝΗΓΟΙ.


Ἔλαφός τις διψῶσα κατῆλθεν ἐπί τινα πηγὴν τοῦ ὕδωρ πιεῖν. Ἰδοῦσα δὲ ἐν τῷ ὕδατι τὸ τοῦ ἰδίου σώματος ὁμοίωμα, τῇ μὲν τῶν ποδῶν λεπτότητι ἀπηρέσκετο, τῇ δὲ τῶν κεράτων μορφῇ ἐπετέρπετο. Ἄφνω δέ τινες ἐφίστανται θηρευταὶ καὶ ταύτην ἐδίωκον. Καὶ καθ᾿ ὅσον μὲν ἐπὶ τῆς πεδιάδος ἔτρεχε τῶν διωκόντων ὑπερεγίνετο, φθάσασα δὲ εἰς ἕλος ἀπροσδοκήτως εἰσελθεῖν, τῶν αὐτῆς κεράτων τοῖς κλάδοις συμπλακέντων, ὑπὸ τῶν διωκόντων καταλαμβάνεται καὶ στενάξασα ἔφη:
«Οἴμοι τῇ ταλαιπώρῳ, ὅτι ἐφ᾿ οἷς ἀπηρεσκόμην ὑπ᾿ αὐτῶν μᾶλλον διεσῳζόμην, οἷς δὲ ἐνεκαυχώμην, ὑπ᾿ αὐτῶν δὴ καὶ ἀπόλλυμαι».


Οὗτος δηλοῖ ὡς οὐ χρή τινα τῶν ἐν ἑαυτῷ ἐπαινεῖν, εἰ μὴ τὰ εὔχρηστα καὶ ἐπωφελῆ.



Ἕνα ἐλάφι διψασμένο κατέβηκε στο ποτάμι και καθὼς ἔσκυβε νὰ ξεδιψάσει, εἶδε στο νερό τὸ εἵδωλό του. Τα πόδια του τοῦ φάνηκαν πολύ λεπτά και ντράπηκε.
Ἀντίθετα, θαύμασε τὰ μεγάλα κέρατά του.
Ξαφνικά, ἐμφανίστηκαν κυνηγοί κι ἄρχισαν νὰ τὸ καταδιώκουν. Τὸ ἐλάφι, ὅσο ἔτρεχε στην πεδιάδα, τοὺς ξέφευγε. Κάποτε ὅμως, ἔφτασε σ᾿ ἕνα βάλτο και προσπαθώντας νὰ τὸν περάσει, πιάστηκαν τὰ κέρατά του σὲ κάτι κλαδιά. Τὴν ὥρα που τὸ γράπωναν οἱ κυνηγοί, στέναξε και εἶπε:

«Τί ἔπαθα, τὸ δύστυχο! Μ᾿ ἔσωσε ντροπή μου, γιὰ νὰ μὲ σκοτώσει τὸ καύχημά μου».


Ὁ μύθος λέει πὼς δὲν πρέπει νὰ παινευόμαστε παρά μόνο γιὰ ὅ,τι χρήσιμο και ὠφέλιμο διαθέτουμε.


Εὐχαριστοῦμε τὸ hamomilaki

Συντονιστής
Δημοσιεύσεις: 2133
Εγγραφή: Παρ Σεπ 12, 2008 7:25 pm

ΓΕΩΡΓΟΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΕΣ ΑΥΤΟΥ. Aesop for Children

Δημοσίευσηαπό πΣπυρίδων » Σάβ Οκτ 09, 2010 10:24 pm

ΓΕΩΡΓΟΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΕΣ ΑΥΤΟΥ


ἀνὴρ τῇ τέχνῃ γεωργὸς ὑπάρχων μέλλων καταλῦσαι τὸν βίον καὶ βουλόμενος τοὺς παῖδας αὐτοῦ ἐμπείρους ποιῆσαι ἐν τῇ γεωργικῇ προσκαλεσάμενος αὐτοὺς ἔφη· "τεκνία, ἐγὼ τοῦ βίου ὑπεξέρχομαι· πλὴν ἅπερ ὑπάρχει μοι, ἐν τῇ ἀμπέλῳ εὑρήσετε πάντα". οἱ δὲ νομίσαντες θησαυρόν
τινα ἐνταῦθα ἔχειν μετὰ τὴν ἀποβίωσιν τοῦ πατρὸς αὐτῶν λαβόντες δικέλλας καὶ ἀξίνας καὶ δρέπανα κατέσκαψαν πᾶσαντὴν γῆν ἐκ πόθου. καὶ τὸν μὲν θησαυρὸν οὐχ εὗρον, ἡ δὲ ἄμπελος καλῶς κατασκαφεῖσα καὶ ὠφεληθεῖσα πολυπλασίοναἀπέδωκε τὸν καρπὸν καὶ πλοῦτον ἀνήνεγκεν.
ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι ὁ κάματος θησαυρός ἐστι τοῖς ἀνθρώποις.


Ένας γεωργός ετοιμοθάνατος, θέλοντας να γίνουν και τα παιδιά του άξιοι γεωργοί, τα κάλεσε κοντά του και τους είπε: «..παιδιά μου, σ΄ ένα από τα αμπέλια μου έχω κρυμμένο θησαυρό».
Έτσι, όταν πέθανε, τα παιδιά του πήραν υνιά και δικέλλες κι έσκαψαν βαθιά όλα τους τα χωράφια.
Και φυσικά θησαυρό δεν βρήκαν, όμως....τα αμπέλια τους έδωσαν πολλαπλάσια σοδειά.
Ο μύθος αυτός δηλώνει ότι ο μόχθος είναι θησαυρός για τους ανθρώπους.



Aesop for Children
THE FARMER AND HIS SONS


A rich old farmer, who felt that he had not many more days to live, called his sons to his bedside.

"My sons," he said, "heed what I have to say to you. Do not on any account part with the estate that has belonged to our family for so many generations. Somewhere on it is hidden a rich treasure. I do not know the exact spot, but it is there, and you will surely find it. Spare no energy and leave no spot unturned in your search."

The father died, and no sooner was he in his grave than the sons set to work digging with all their might, turning up every foot of ground with their spades, and going over the whole farm two or three times.

No hidden gold did they find; but at harvest time when they had settled their accounts and had pocketed a rich profit far greater than that of any of their neighbors, they understood that the treasure their father had told them about was the wealth of a bountiful crop, and that in their industry had they found the treasure.


hamomilaki

Επιστροφή στο Γενικά και επίκαιρα

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης